public static bool isValidEmail(string email)
        {
            const string matchEmailPattern = @"^(([\w-]+\.)+[\w-]+|([a-zA-Z]{1}|[\w-]{2,}))@"
           + @"((([0-1]?[0-9]{1,2}|25[0-5]|2[0-4][0-9])\."
           + @"([0-1]?[0-9]{1,2}|25[0-5]|2[0-4][0-9])\."
           + @"([0-1]?[0-9]{1,2}|25[0-5]|2[0-4][0-9])\."
           + @"([0-1]?[0-9]{1,2}|25[0-5]|2[0-4][0-9])){1}|"
           + @"([a-zA-Z]+[\w-]+\.)+[a-zA-Z]{2,4})$";
            if (email != null) return Regex.IsMatch(email, matchEmailPattern);
            else return false;
        }

Bu haliyle benim işimi görüyor, çöplükte bu da bulunsun..
Kaynak: codeproject.com

http://ws.cdyne.com/emailverify/Emailvernotestemail.asmx?op=VerifyEmail

Metodların tam listesi:

http://ws.cdyne.com/emailverify/Emailvernotestemail.asmx

Ve servis tanımlaması:

http://ws.cdyne.com/emailverify/Emailvernotestemail.asmx?WSDL

Kullanacağımız metoddan bahsedecek olursak, bir email ve lisans anahtarını parametre olarak alıyor, arka planda kontrolünü yapıyor ve işlem hakkında 4 farklı bilgiyi bize veriyor (ResponseText, ResponseCode, LastMailServer, GoodEmail). Yapmak istediğim uygulama da verdiğim email ve lisans anahtarı bilgilerini bu servise gönderen ve gelen yanıtı aldıktan sonra parse edip, her bir bilgiyi ekranda ayrı ayrı gösterecek.

Servisi test etmek için url’de bir arayüz var ama böyle bir arayüze sahip olmayan servisler için test aracı olarak soapUI [2] ya da SOAPSonar [3] kullanılabilir. SOAPSonar Personal Edition’da test ettiğimde gönderilen istek aşağıdaki gibi oldu:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<soap:Envelope xmlns:soap="http://schemas.xmlsoap.org/soap/envelope/"
			   xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
			   xmlns:s="http://www.w3.org/2001/XMLSchema"
			   xmlns:tns="http://ws.cdyne.com/">
  <soap:Body>
    <tns:VerifyEmail>
      <tns:email>oguzozkeroglu@hotmail.com</tns:email>
      <tns:LicenseKey>test</tns:LicenseKey>
    </tns:VerifyEmail>
  </soap:Body>
</soap:Envelope>

Aldığım yanıt ise aşağıdaki gibi:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<soap:Envelope xmlns:soap="http://schemas.xmlsoap.org/soap/envelope/"
			   xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
			   xmlns:xsd="http://www.w3.org/2001/XMLSchema">
  <soap:Body>
    <VerifyEmailResponse xmlns="http://ws.cdyne.com/">
      <VerifyEmailResult>
        <ResponseText>Verified Email Address</ResponseText>
        <ResponseCode>2</ResponseCode>
        <LastMailServer>mx2.hotmail.com</LastMailServer>
        <GoodEmail>true</GoodEmail>
      </VerifyEmailResult>
    </VerifyEmailResponse>
  </soap:Body>
</soap:Envelope>

Kullanmadığım mail adresimin verified olmasını görmek sevindirdi açıkçası :) Şimdi aynı işlemleri bir Android projesi ile yapalım ve gelen yanıtı anlamlı hale getirip XML taglari arasındaki bilgileri birbirinden ayırıp ekranda gösterelim.

Öncelikle Eclipse’te bir Android projesi yaratalım. Kullanacağımız hiçbir metod ve özellik android-4 üzeri bir sürüm gerektirmiyor, o yüzden minimum ve target sdk seçenekleri 1.6 tutulabilir (en yenisi olsun diye kasmaya gerek yok :)

Yapacağımız ilk iş Manifest dosyasına internete erişim iznini eklemek olursa sonradan gerçekleşmesi muhtemel bir hatayı (java.net.SocketException) en baştan önlemiş oluruz. Eğer uygulamamız internet ile iletişime geçecekse aşağıdaki izni Manifest dosyamıza eklemiş olmamız gerekiyor.

<uses-permission android:name="android.permission.INTERNET" />

Şimdi de gelen yanıttaki bilgileri tutacağımız nesne için bir class yazalım. Gelen XML’deki ada göre bir isimlendirme yaptım, o kısım için daha kolay akılda kalacak ya da daha anlamlı bir isim seçilebilir.

public class VerifyEmailResult {
	private String responseText;
	private int responseCode;
	private String lastMailServer;
	private boolean goodEmail;

	public VerifyEmailResult() {
		super();
	}

	public VerifyEmailResult(String responseText, int responseCode,
			String lastMailServer, boolean goodEmail) {
		super();
		this.responseText = responseText;
		this.responseCode = responseCode;
		this.lastMailServer = lastMailServer;
		this.goodEmail = goodEmail;
	}

	public String getResponseText() {
		return responseText;
	}

	public void setResponseText(String responseText) {
		this.responseText = responseText;
	}

	public int getResponseCode() {
		return responseCode;
	}

	public void setResponseCode(int responseCode) {
		this.responseCode = responseCode;
	}

	public String getLastMailServer() {
		return lastMailServer;
	}

	public void setLastMailServer(String lastMailServer) {
		this.lastMailServer = lastMailServer;
	}

	public boolean isGoodEmail() {
		return goodEmail;
	}

	public void setGoodEmail(boolean goodEmail) {
		this.goodEmail = goodEmail;
	}

	@Override
	public String toString() {
		return "VerifyEmailResult [responseText=" + responseText
				+ ", responseCode=" + responseCode + ", lastMailServer="
				+ lastMailServer + ", goodEmail=" + goodEmail + "]";
	}
}

Daha sonra bu classtan oluşturduğumuz nesnenin içini dolduracak, aslında yapmamız gereken işin çoğunu yapacak (webservis ile bağlantı kurup, parametrelerimizi karşıya gönderecek, ordan yanıt bekleyip aldığı yanıtı parse edip sonrasında bilgileri istediğimiz formatta bize verecek) olan classı yazalım.

import org.ksoap2.SoapEnvelope;
import org.ksoap2.serialization.SoapObject;
import org.ksoap2.serialization.SoapSerializationEnvelope;
import org.ksoap2.transport.HttpTransportSE;

public class EmailValidator {
	private static final String METHOD_NAME = "VerifyEmail";
	private static final String NAMESPACE = "http://ws.cdyne.com/";
	private static final String SOAP_ACTION = "http://ws.cdyne.com/VerifyEmail";
	private static final String URL = "http://ws.cdyne.com/emailverify/Emailvernotestemail.asmx";

	public static VerifyEmailResult verifyEmail (String eMail, String licenseKey) {
		VerifyEmailResult object = new VerifyEmailResult();

		SoapObject request = new SoapObject(NAMESPACE, METHOD_NAME);
		request.addProperty("email", eMail);
		request.addProperty("LicenseKey", licenseKey);

		SoapSerializationEnvelope envelope = new SoapSerializationEnvelope(SoapEnvelope.VER11);
		envelope.dotNet = true;
		envelope.setOutputSoapObject(request);

		HttpTransportSE androidHttpTransport = new HttpTransportSE(URL);
		androidHttpTransport.debug = true;

		try {
			androidHttpTransport.call(SOAP_ACTION, envelope);
			SoapObject response = (SoapObject) envelope.getResponse();

			if (response.hasProperty("ResponseText")) {
				if (response.getPropertyAsString("ResponseText") == null) {
					object.setResponseText(null);
				} else {
					object.setResponseText(response.getPropertyAsString("ResponseText"));
				}
			}

			if (response.hasProperty("ResponseCode")) {
				if (response.getPropertyAsString("ResponseCode") == null) {
					object.setResponseCode(-1);
				} else {
					object.setResponseCode(Integer.parseInt(response.getPropertyAsString("ResponseCode")));
				}
			}

			if (response.hasProperty("LastMailServer")) {
				if (response.getPropertyAsString("LastMailServer") == null) {
					object.setLastMailServer(null);
				} else {
					object.setLastMailServer(response.getPropertyAsString("LastMailServer"));
				}
			}

			if (response.hasProperty("GoodEmail")) {
				if (response.getPropertyAsString("GoodEmail") == null) {
					object.setGoodEmail(false);
				} else {
					object.setGoodEmail(Boolean.parseBoolean(response.getPropertyAsString("GoodEmail")));
				}
			}
		} catch (Exception e) {
			e.printStackTrace();
		}
		return object;
	}
}

Bu classı yazdığımızda IDE org.ksoap2.* importlarını yapamadığı için uyarı verecektir çünkü standart Java ve Android SDK içinde o classlar bulunmamaktadır. Peki şimdi ne yapmak gerekir? Yazının konusu olan ksoap2 kütüphanesini indirip [4] projemize eklemeliyiz. Benim indirip kullandığım dosyanın ismi: ksoap2-android-assembly-2.6.0-jar-with-dependencies.jar. JAR dosyasını projeme eklemek için de kullandığım yöntem: Proje klasörü içinde libs isminde bir klasör oluşturup projeye eklemek istediğim jar dosyalarını oraya attıktan sonra Eclipse Package Explorer’da proje üzerinde sağ click -> Properties -> Java Build Path -> Libraries -> Add JARs -> sonrasında da klasörün içindeki istenilen JAR dosyalarını eklenmesi..

Bu işlemler sıkıntısız şekilde tamamlandıktan sonra projede herhangi bir hata kalmaması gerekiyor.

Şimdi yukardaki kodda ne yaptığımıza gelelim.

	private static final String METHOD_NAME = "VerifyEmail";
	private static final String NAMESPACE = "http://ws.cdyne.com/";
	private static final String SOAP_ACTION = "http://ws.cdyne.com/VerifyEmail";
	private static final String URL = "http://ws.cdyne.com/emailverify/Emailvernotestemail.asmx";

Burda metod ismi, namespace, soap action ve servisin bulunduğu adresi belirttik.

VerifyEmailResult object = new VerifyEmailResult();

Parse edilen verileri tutacağımız geçici nesnemizi yarattık.

		SoapObject request = new SoapObject(NAMESPACE, METHOD_NAME);
		request.addProperty("email", eMail);
		request.addProperty("LicenseKey", licenseKey);

		SoapSerializationEnvelope envelope = new SoapSerializationEnvelope(SoapEnvelope.VER11);
		envelope.dotNet = true;
		envelope.setOutputSoapObject(request);

		HttpTransportSE androidHttpTransport = new HttpTransportSE(URL);
		androidHttpTransport.debug = true;

Burda da servise yapacağımız isteği oluşturup parametreleri ekliyoruz. Sonrasında SOAP envelope nesnesini oluşturup, bir .net servisini çağıracağımızı belirtiyoruz.

			androidHttpTransport.call(SOAP_ACTION, envelope);
			SoapObject response = (SoapObject) envelope.getResponse();

Burda servisi çağırıp gelen yanıtı SoapObject türünden bir nesneye atıyoruz.

XML’den farklı olarak ksoap2 nesneleri kendine özel bir formatta tutulur ve bunlar üzerinde işlem yapılır. Örneğin yukarıda XML halini yazmış olduğum isteğe karşılık gelen bizim request nesnemizin içeriği aşağıdaki gibi olacaktır:

VerifyEmail{
    email=oguzozkeroglu@hotmail.com;
    LicenseKey=test;
}

Gelen yanıta karşılık gelen response nesnemizin içeriği de aşağıdaki gibi olacaktır:

anyType{
    ResponseText=Verified Email Address;
    ResponseCode=2;
    LastMailServer=mx4.hotmail.com;
    GoodEmail=true;
}

Bu format parse işlemlerinde kolaylık sağlıyor. anyType XML’deki root’a yani VerifyEmailResult‘a karşılık geliyor gibi düşünebiliriz. Diğerleri zaten isminden anlaşılıyor. Herhangi bir özelliğe erişmek için

response.getPropertyAsString("OzellikIsmi");

kullanılabilir. (response.getProperty() ise geri bir String değil SoapObject döndüreceği için ekranda görüntülemede ya da nesnenin özelliklerini atamada sıkıntı çıkarabilir. Özelliğe o nesneden ulaşmak istediğimizde ise aşağıdaki gibi bir yapı kullanabiliriz.

String.valueOf(response.getProperty("OzellikIsmi"));

ksoap2′nin 2.5.8 sürümüne kadar böyle erişiliyordu. Parse işlemi için response nesnemizin öyle bir özelliği varsa ve null değilse kontrollerinden sonra atama yapıp en son nesneyi geri döndürüyoruz.

			if (response.hasProperty("ResponseText")) {
				if (response.getPropertyAsString("ResponseText") == null) {
					object.setResponseText(null);
				} else {
					object.setResponseText(response.getPropertyAsString("ResponseText"));
				}
			}
            /** ... */

Bu iki classı yazdıktan sonra ana sayfaya ait olan layout sayfasına (XML), bir adet Button ve 4 adet TextView ekledim. İşimiz tasarımla değil arka plandaki işlerle olduğu için tasarıma pek takılmayalım, dandik durduğunun farkındayım :)



Artık elimizdeki malzemeleri kullanmanın zamanı geldi. Ana sayfada aşağıdaki global tanımlamaları ekledim

	VerifyEmailResult object = null;
	final String eMail = "oguzozkeroglu@hotmail.com";
	final String licenseKey = "test";
    mThread thread = null;

Butonu tanımlayıp işlevsellik kazandıralım

		Button btnInvokeService = (Button) findViewById(R.id.btnInvoke);
		btnInvokeService.setOnClickListener(new OnClickListener() {
			@Override
			public void onClick(View v) {
				thread = new mThread();
				thread.start();
			}
		});

Butona basındığında tanımladığımız thread çalışacak. Peki thread ne yapacak?

		private class mThread extends Thread {
		@Override
		public void run() {
			object = EmailValidator.verifyEmail(eMail, licenseKey);
			handler.sendEmptyMessage(0);
		}

		private Handler handler = new Handler() {
			@Override
			public void handleMessage(Message msg) {
				thread.interrupt();
				setTexts();
			}
		};
	}

Çağırdığımızda EmailValidator classımızın verifyEmail metodunu çağıracak ve işlem bittikten sonra setTexts metodu çağrılacak. O metod ne yapacak?

	private void setTexts() {
		TextView tv1 = (TextView) findViewById(R.id.tv1);
		TextView tv2 = (TextView) findViewById(R.id.tv2);
		TextView tv3 = (TextView) findViewById(R.id.tv3);
		TextView tv4 = (TextView) findViewById(R.id.tv4);

		tv1.setText("ResponseText   ->" + object.getResponseText());
		tv2.setText("ResponseCode   ->" + object.getResponseCode());
		tv3.setText("LastMailServer ->" + object.getLastMailServer());
		tv4.setText("GoodEmail      ->" + object.isGoodEmail());
	}

Basit bir şekilde servisten dönen bilgileri oluşturduğumuz TextView‘lara atayacak ve ekranda görünmesini sağlayacak. Butona basıldıktan kısa bir süre sonra aşağıdakine benzer bir şeyler ortaya çıkmalı:



Orada görünen ResponseText ve ResponseCode listesinin tamamını metodlardan biri veriyor. Ben çıktıyı buraya da yazayım.

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<soap:Envelope xmlns:soap="http://schemas.xmlsoap.org/soap/envelope/"
			   xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
			   xmlns:xsd="http://www.w3.org/2001/XMLSchema">
  <soap:Body>
    <ReturnCodesResponse xmlns="http://ws.cdyne.com/">
      <ReturnCodesResult>
        <anyType xsi:type="xsd:string">0-Invalid Email Address</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">1-Not Used</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">2-Verified Email Address (Treat as a good email)</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">3-Mail Server will accept email (Treat as a good email)</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">4-User not found</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">5-Email Domain not found</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">6-Not Used</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">7-SMTP/Timeout Error (Treat as a good email)</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">8-Domain valid. Email server(s) down</anyType>
        <anyType xsi:type="xsd:string">9-License Key allowance exceeded</anyType>
      </ReturnCodesResult>
    </ReturnCodesResponse>
  </soap:Body>
</soap:Envelope>

Umarım yararlı bir yazı olmuştur. Kullandığım yöntemler bu işi yapmanın en iyi yöntemleri olmayabilir, araçlar ve kullandığım terimler doğru olmayabilir ama bu haliyle benim işimi gördüler bugüne kadar. Herhangi bir eleştiri / düzeltme / ekleme yapmak isteyen olursa konuya yorum bırakabilir ya da mail atabilir.

<uses-permission android:name="android.permission.ACCESS_WIFI_STATE" />
<uses-permission android:name="android.permission.CHANGE_WIFI_STATE" />

WifiManager’dan bir nesne oluşturup, bu nesnenin özelliklerini ve metodlarını kullanacağız.

WifiManager wifi = null;

Nesneyi global tanımlamakta fayda var. İki metod içerisinde de bu nesne kullanılacak.
Aşağıdaki metod çağrıldığında önce wifi durumu kontrol ediliyor. Eğer aktif ise önce devre dışı bırakılıyor, sonrasında kullanıcıya wifi’ın devre dışı bırakıldığına dair bir uyarı mesajı gösteriliyor. Eğer devre dışı bırakılıyorsa sadece kullanıcıya wifi’ın devre dışı bırakılıyor olduğuna dair bir mesaj gösteriliyor. Diğer durumlarda ise -örneğin wifi zaten devre dışı ise- hiçbir iş yapılmıyor.

private void disableWifi() {
		try {
			wifi = (WifiManager) getSystemService(Context.WIFI_SERVICE);
			if (wifi.getWifiState() == WifiManager.WIFI_STATE_ENABLED) {
				wifi.setWifiEnabled(false);
				showNotification("Wifi is disabled!");
			} else if (wifi.getWifiState() == WifiManager.WIFI_STATE_DISABLING){
				showNotification("Wifi is disabling!");
			}
		} catch (Exception e) {
			e.printStackTrace();
		}
	}

Aşağıdaki metod da yukarıdakinin tam tersi işleri yapıyor.

private void enableWifi() {
		try {
			wifi = (WifiManager) getSystemService(Context.WIFI_SERVICE);
			if (wifi.getWifiState() == WifiManager.WIFI_STATE_DISABLED) {
				wifi.setWifiEnabled(true);
				showNotification("Wifi is enabled!");
			} else if (wifi.getWifiState() == WifiManager.WIFI_STATE_ENABLING){
				showNotification("Wifi is enabling!");
			}
		} catch (Exception e) {
			e.printStackTrace();
		}
	}

Metodlarda kullanılan showNotification() metodu ise sadece parametre olarak aldığı stringi Toast mesajı olarak ekranda gösteriyor. İçeriği de aşağıdaki gibi:

private void showNotification(String message) {
		Toast.makeText(getApplicationContext(), message, Toast.LENGTH_SHORT).show();
	}

Çözümü için de aşağıdaki satırları tema klasörü içindeki functions.php içine eklemek yeterli.

function my_page_menu_args($args) {
	$args['show_home'] = true;
	return $args;
}
add_filter('wp_page_menu_args', 'my_page_menu_args');

Belki tema klasörü içindeki tüm dosyalarda “home” stringini arayıp da çıldırmak üzere olan başkaları da olur, sonrasında burayı bulur…

<sirket>
	<calisan id="1">
		<ad>İsim</ad>
		<soyAd>SOYİSİM</soyAd>
		<maas>1000</maas>
	</calisan>
	<calisan id="2">
		<ad>İsim2</ad>
		<soyAd>SOYİSİM2</soyAd>
		<maas>1000</maas>
	</calisan>
</sirket>

Kodun orijinali üzerinde fazla değişiklik yapmadan aşağıdaki haliyle inceleyelim:

import java.io.File;

import javax.xml.parsers.DocumentBuilder;
import javax.xml.parsers.DocumentBuilderFactory;
import javax.xml.transform.Transformer;
import javax.xml.transform.TransformerFactory;
import javax.xml.transform.dom.DOMSource;
import javax.xml.transform.stream.StreamResult;

import org.w3c.dom.Attr;
import org.w3c.dom.Document;
import org.w3c.dom.Element;

public class CreateXML {
	public static void main(String[] args) {
		try {
			/**
			 * Kodun kaynağı:
			 * http://www.mkyong.com/java/how-to-create-xml-file-in-java-dom/
			 */
			DocumentBuilderFactory docFactory = DocumentBuilderFactory.newInstance();
			DocumentBuilder docBuilder = docFactory.newDocumentBuilder();

			/** Şirket */
			Document doc = docBuilder.newDocument();
			Element rootElement = doc.createElement("sirket");
			doc.appendChild(rootElement);

			/** Çalışan */
			Element staff = doc.createElement("calisan");
			rootElement.appendChild(staff);

			/** Çalışana id özelliği atama */
			Attr attr = doc.createAttribute("id");
			attr.setValue("1");
			staff.setAttributeNode(attr);

			/** Şöyle bir de kısayolu var */
			// staff.setAttribute("id", "1");

			/** Ad */
			Element firstname = doc.createElement("ad");
			firstname.appendChild(doc.createTextNode("İsim"));
			staff.appendChild(firstname);

			/** Soyad */
			Element lastname = doc.createElement("soyAd");
			lastname.appendChild(doc.createTextNode("SOYİSİM"));
			staff.appendChild(lastname);

			/** Maaş */
			Element salary = doc.createElement("maas");
			salary.appendChild(doc.createTextNode("1000"));
			staff.appendChild(salary);

			/** İçeriğin bir XML dosyasına yazılması */
			TransformerFactory transformerFactory = TransformerFactory.newInstance();
			Transformer transformer = transformerFactory.newTransformer();
			DOMSource source = new DOMSource(doc);
			StreamResult result = new StreamResult(new File("file.xml"));

			transformer.transform(source, result);
		} catch (Exception e) {
			e.printStackTrace();
		}
	}
}

Eğer hatasız çalışırsa proje klasörü içinde “file.xml” adında bir dosya oluşacaktır. İçeriği de aşağıdaki gibi:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?>
<sirket>
	<calisan id="1">
		<ad>İsim</ad>
		<soyAd>SOYİSİM</soyAd>
		<maas>1000</maas>
	</calisan>
</sirket>

Fazla açıklama da yazmadık ama adamlar zaten güzel yazmışlar, açıklama yazmaya pek gerek kalmamış.
Kaynak: mkyong.com

boolean isEmailValid(String email) {
		String expression = "^[\\w\\-]([\\.\\w])+[\\w]+@([\\w\\-]+\\.)+[A-Z]{2,4}$";
		CharSequence inputStr = email;

		Pattern pattern = Pattern.compile(expression, Pattern.CASE_INSENSITIVE);
		Matcher matcher = pattern.matcher(inputStr);
		return matcher.matches();
	}

Girilen tüm değerleri doğru test ediyor mu bilemem ama benim işimi görecek kadar iyi çalışıyor. Aşağıdaki kod bloğu ile test ettiğimde;

		ArrayList<String> addresses = new ArrayList<String>();
		addresses.add(" ");
		addresses.add("test");
		addresses.add("test.com");
		addresses.add("test@com");
		addresses.add("test@test.com");
		addresses.add("test@test.com.");
		addresses.add("test@test.com.tr");
		addresses.add("test.test@test.com.tr");
		addresses.add("test@türkçe.karakter.tr");

		for (int i = 0; i < addresses.size(); i++) {
			System.out.println(addresses.get(i) + " :: "
					+ isEmailValid(addresses.get(i)));
		}

şu aşağıdaki çıktıyı verdi:
:: false
test :: false
test.com :: false
test@com :: false
test@test.com :: true
test@test.com. :: false
test@test.com.tr :: true
test.test@test.com.tr :: true
test@türkçe.karakter.tr :: false

Yeniden anlamış olduk ki regular expressions hayat kurtarır :)
Kaynak: zparacha.com

Google amcaya sordum “n’oluyoruz la?” diye, aynı problemle karşılaşmış insanlar gösterdi bana. Meğerse güncellemeden sonra Eclipse artizlik yapıp Windows’un boşluk, parantez vs karakterleri içeren dosya yollarını beğenmiyormuş. O güne kadar sorunsuz çalışan kısım, yani Eclipse -> Window -> Preferences -> Android -> SDK Location kısmında yazılı olan
C:\Program Files (x86)\Android\android-sdk
artık çalışmayacakmış.

“E çözüm neymiş peki?” diye baktığımda da o yolu şu aşağıdakilerden biri ile değiştirmek olduğunu öğrendim.
C:\PROGRA~1\Android\android-sdk
C:\PROGRA~2\Android\android-sdk
İlki şuna;
C:\Program Files\Android\android-sdk
ikincisi de şuna;
C:\Program Files (x86)\Android\android-sdk
ilaçmış. İlgililere duyrulur.

import java.util.ArrayList;
import java.util.Collections;

public class ObjectSort {
	/**
	 * @author Oguz
	 */
	public static void main(String[] args) {
		ArrayList mList = new ArrayList();

		mList.add("Black Sabbath");
		mList.add("Judas Priest");
		mList.add("Jimi Hendrix");
		mList.add("Dire Straits");
		mList.add("Pink Floyd");

		// Sıralanmamış listeyi yazdırıyoruz:
		System.out.println("Sıralanmamış dizi:");
		listeyiGoster(mList);

		// listeyi sıralıyoruz
		Collections.sort(mList);

		// Sıralanmış diziyi gösteriyoruz
		System.out.println("Sıralanmış dizi:");
		listeyiGoster(mList);
	}

	private static void listeyiGoster(ArrayList mList) {
		for (int i = 0; i < mList.size(); i++) {
                      System.out.println(i + " -> " + mList.get(i));
		}
	}
}

Kodun çıktısı aşağıdakine benzer olur:

Sıralanmamış dizi:

0 -> Black Sabbath

1 -> Judas Priest

2 -> Jimi Hendrix

3 -> Dire Straits

4 -> Pink Floyd

Sıralanmış dizi:

0 -> Black Sabbath

1 -> Dire Straits

2 -> Jimi Hendrix

3 -> Judas Priest

4 -> Pink Floyd

Elemanlarının tipi Integer, String, Double vs olan listeleri sıralamak basit, peki kendi nesnelerimizi nasıl sıralarız? Mesela String tipinde ad, soyad ve int tipinde doğum yılı alanları olan ‘Ogrenci’ tipinde elemanları olan bir liste. Deneyelim..

Önce Ogrenci classımızı yazalım:

public class Ogrenci {
	private String ad;
	private String soyAd;
	private int dogumYili;

	public Ogrenci(String ad, String soyAd, int dogumYili) {
		super();
		this.ad = ad;
		this.soyAd = soyAd;
		this.dogumYili = dogumYili;
	}

	public String getAd() {
		return ad;
	}

	public void setAd(String ad) {
		this.ad = ad;
	}

	public String getSoyAd() {
		return soyAd;
	}

	public void setSoyAd(String soyAd) {
		this.soyAd = soyAd;
	}

	public int getDogumYili() {
		return dogumYili;
	}

	public void setDogumYili(int dogumYili) {
		this.dogumYili = dogumYili;
	}

    @Override
	public String toString() {
		return this.getAd() + " " + this.getSoyAd() + " :: "
				+ this.getDogumYili();
	}
}

Şimdi main classın içinde elemanlarının tipi Ogrenci olan bir liste oluşturup elemanlar ekleyelim ve konsola yazdıralım.

public static void main(String[] args) {
		ArrayList mList = new ArrayList();

		mList.add(new Ogrenci("F. Oğuz", "ÖZKEROĞLU", 1988));
		mList.add(new Ogrenci("Ad", "SOYAD", 1985));
		mList.add(new Ogrenci("İsim", "SOYİSİM", 2000));
		mList.add(new Ogrenci("Deneme", "YANILMA", 2011));

		// Sıralanmamış listeyi yazdırıyoruz:
		listeyiGoster(mList);
	}
	private static void listeyiGoster(ArrayList<Ogrenci> mList) {
            for (int i = 0; i < mList.size(); i++) {
                System.out.println(i + " -> " + mList.get(i));
           }
        }

Kodun çıktısı aşağıdakine benzer olur:

0 -> F. Oğuz ÖZKEROĞLU :: 1988

1 -> Ad SOYAD :: 1985

2 -> İsim SOYİSİM :: 2000

3 -> Deneme YANILMA :: 2011

Şimdi listeyi sıralamaya çalışalım

Collections.sort(mList);

Bu satırda IDE aşağıdaki uyarıyı veriyor:

‘Bound mismatch: The generic method sort(List) of type Collections is not applicable for the arguments (ArrayList). The inferred type Ogrenci is not a valid substitute for the bounded parameter <T extends Comparable<? super T>>’

Biz metoda listeyi sırala diye verdik ama neye göre sıralaması gerektiğini söylemedik. Ad, soyad ve doğum yılına göre sıralanabilir bir liste. Peki böyle durumlarda ne yapacağız? Sıralanacak türü diğer türdaşları ile karşılaştırılabilir bir forma sokacağız. Bunu yapabilmek için ben şöyle bir yöntem kullandım: Collections sınıfının sort metodunun liste ve Comparator türünden nesneleri parametre olarak alan versiyonunu kullandım. Metodu çağırırken Comparator classımı da oluşturdum. Sonunda aşağıdaki gibi bir kod parçası ortaya çıktı:

public class ObjectSort {
	/**
	 * @author Oguz
	 */
	public static void main(String[] args) {
		ArrayList mList = new ArrayList();

		mList.add(new Ogrenci("F. Oğuz", "ÖZKEROĞLU", 1988));
		mList.add(new Ogrenci("Ad", "SOYAD", 1985));
		mList.add(new Ogrenci("İsim", "SOYİSİM", 2000));
		mList.add(new Ogrenci("Deneme", "YANILMA", 2011));

		// Sıralanmamış listeyi yazdırıyoruz:
		System.out.println("Sıralanmamış liste:");
		listeyiGoster(mList);

		// Listeyi sıralıyoruz
		Collections.sort(mList, new Comparator() {
			@Override
			public int compare(Ogrenci o1, Ogrenci o2) {
				String oName1 = o1.getAd();
				String oName2 = o2.getAd();
				return oName1.compareTo(oName2);
			}
		});

		// Sıralanmamış listeyi yazdırıyoruz:
		System.out.println("Sıralanmış liste:");
		listeyiGoster(mList);

	}

	private static void listeyiGoster(ArrayList<Ogrenci> mList) {
            for (int i = 0; i < mList.size(); i++) {
                System.out.println(i + " -> " + mList.get(i));
           }
        }
}

‘compare’ metoduna Ogrenci türünde aldığı iki nesnenin adlarını alıp birer String’e atmasını ve karşılaştırmayı bu Stringler arasında yapmasını söyledik. Sonuçta da aşağıdaki gibi bir konsol çıktısı oluştu:

Sıralanmamış liste:

0 -> F. Oğuz ÖZKEROĞLU :: 1988

1 -> Ad SOYAD :: 1985

2 -> İsim SOYİSİM :: 2000

3 -> Deneme YANILMA :: 2011

Sıralanmış liste:

0 -> Ad SOYAD :: 1985

1 -> Deneme YANILMA :: 2011

2 -> F. Oğuz ÖZKEROĞLU :: 1988

3 -> İsim SOYİSİM :: 2000

Metoda aldığı öğrencileri adlarına göre sılaramasını söylediğimiz için konsol çıktısında sıralanmış liste ada göre sıralanmış bir liste oldu. Eğer listenin doğum yılına göre sıralanmasını istiyorsak metodumuzu aşağıdaki gibi değiştirmemiz gerekirdi.

Collections.sort(mList, new Comparator() {
			@Override
			public int compare(Ogrenci o1, Ogrenci o2) {
				Integer oYear1 = o1.getDogumYili();
				Integer oYear2 = o2.getDogumYili();
				return oYear1.compareTo(oYear2);
			}
		});

Çıktı da aşağıdaki gibi olur:

Sıralanmamış liste:

0 -> F. Oğuz ÖZKEROĞLU :: 1988

1 -> Ad SOYAD :: 1985

2 -> İsim SOYİSİM :: 2000

3 -> Deneme YANILMA :: 2011

Sıralanmış liste:

0 -> Ad SOYAD :: 1985

1 -> F. Oğuz ÖZKEROĞLU :: 1988

2 -> İsim SOYİSİM :: 2000

3 -> Deneme YANILMA :: 2011

Liste artık dogumYili alanının değerlerine göre sıralı.

Yukarıda yalan – yanlış bilgiler yer alıyor olabilir, okuyanlar böyle bir şeyin farkına varırlarsa lütfen uyarmaktan çekinmesinler.